Nomkhonwaan

เวลาทำงานกับ AI เรามักจะส่งไฟล์ทั้งก้อนให้ AI อ่าน ไม่ว่าจะเป็นล็อกไฟล์หลายพันบรรทัด โค้ดเบสขนาดใหญ่ หรือ documentation ยาว ๆ ยิ่ง context window ของ AI model ใหญ่ขึ้นเท่าไร เรายิ่งรู้สึกว่า "ส่งเข้าไปเลยก็ได้" แต่การทำแบบนั้นกิน token มหาศาลโดยไม่จำเป็น

Builder Pattern เป็นรูปแบบที่ใช้งานเมื่อการสร้างอ๊อบเจ๊คมีพารามิเตอร์หลายตัวหรือมีขั้นตอนซับซ้อน การแยกการตั้งค่าออกเป็นเมทอดแบบ chain จะช่วยให้โค้ดอ่านง่าย ลดโค้ดซ้ำ และจัดการค่าของ struct ได้เป็นระบบ ใน Go แนวทางนี้ทำให้โค้ดการสร้างตัวแปรที่ซับซ้อนดูสวยงามและสะอาดขึ้น

บล็อกนี้เล่าถึงหลักการ Liskov Substitution Principle (LSP) หนึ่งในหลักการของ SOLID ที่ถูกเสนอครั้งแรกโดย Barbara Liskov ในปี 1987 และถูกนำมาขยายความต่อในบริบทของ SOLID โดย Robert C. Martin หรือ Uncle Bob สรุปใจความสั้น ๆ ได้ว่า "คลาสลูกจะต้องสามารถถูกนำมาใช้แทนคลาสแม่ได้โดยที่โปรแกรมยังคงทำงานได้อย่างถูกต้องสมบูรณ์"

คุณสามารถแอบเข้าไปในห้องแล็บได้สำเร็จ การพัฒนาชุดสูทต้นแบบของเอลฟ์มีความก้าวหน้าพอสมควร แต่ยังคงติดปัญหาเรื่องการลดขนาดของชุดสูทที่จะใช้งานจริง

โดยปกติแล้วกวางเรนเดียร์ของซานต้าจะกินอาหารกวางเรนเดียร์เป็นประจำ แต่พวกมันต้องการพลังเวทย์มนต์จำนวนมากในการส่งของขวัญวันคริสต์มาส เพื่อการนั้นแล้ว ของว่างสุดโปรดของพวกมันคือผลดวงดาวชนิดพิเศษที่เติบโตในป่าลึกเท่านั้น เหล่าเอลฟ์ได้พาคุณเดินทางประจำปีไปยังป่าที่ผลไม้ชนิดนี้ขึ้นอยู่

คุณย่องเข้าไปในตู้เสื้อผ้าอีกอันที่อยู่ตรงข้ามกับห้องแล็บผลิตชุดต้นแบบ คุณสามารถแอบเข้าไปข้างในได้และพบว่ามีปัญหาเกิดขึ้นกับชุดสูท คุณต้องการแก้ไขมันแต่จะทำอย่างไรในเมื่อมียามเฝ้าอยู่ด้านนอกห้องเล็บ

Generics เป็นหนึ่งในฟีเจอร์ที่นักพัฒนาเรียกร้องกันมา ตั้งแต่เปิดตัวภาษา และ เริ่มพัฒนาจริง ๆ ตอนปี 2019 ในที่สุดก็ปล่อยออกมาให้ใช้งานกันแล้วที่เวอร์ชัน 1.18 มาลองดูกันว่าสามารถทำอะไรได้บ้าง

เรื่องมีอยู่ว่าได้ลองทำโจทย์ Coin Change ทีแรกคิดว่าไม่น่ายากแต่พอส่งคำตอบกลับติดอยู่ที่ [186, 419, 83, 408] จะทำอย่างไรให้ใช้เหรียญที่น้อยที่สุดเพื่อแทนค่า 6249?

ในที่สุดบรรดาเอลฟ์ก็สามารถสร้างตัวอย่างชุดซานต้าต่อได้ (ต้องขอบคุณใครบางคนที่เขียนหมายเลขกล่องที่ถูกต้องไว้บนกำแพงเมื่อคืน) แต่เรื่องราวยังคงไม่จบพวกเขาเถียงกันว่าจะตัดผ้าอย่างไรดี

ในวันที่สองตัวเราหยุดการเดินทางผ่านกาลเวลาแล้ว หลังจากพักหายใจสักครู่ก็ก้มมองดูเจ้าอุปกรณ์ที่อยู่บนข้อมือที่ได้รับมา ที่หน้าจอแสดงข้อความว่าถึงที่หมายปลายทางแล้วพร้อมกับแจ้งปี ค.ศ. 1518 และสถานที่ปัจจุบันคือ​ ตู้เอนกประสงค์แห่งสำนักงานขั้วโลกเหนือหมายเลข 83N10